Romatizmal Mitral Darlığında Perkütan Mitral Balon Valvüloplasti Sonrası Bir Yıllık Restenozun Öngördürücüleri: 555 Hastalık Gerçek Yaşam Verisinde Periintervansiyonel Transözofageal Ekokardiyografinin Sınırlı Etkisi

Amaç: Mitral balon valvüloplasti, uygun şekilde seçilmiş romatizmal mitral darlığı hastalarında halen kabul görmüş birinci basamak tedavi seçeneğidir. Bununla birlikte, uzun dönem restenozun öngördürücüleri ve periintervansiyonel transözofageal ekokardiyografinin ek katkısı tam olarak tanımlanmamıştır.

Yöntem: Bu retrospektif, tek merkezli çalışmaya, Ocak 2010 ile Ocak 2025 tarihleri arasında İstanbul Mehmet Akif Ersoy Kalp Merkezi’nde romatizmal mitral darlığı nedeniyle perkütan mitral balon valvüloplasti uygulanan 555 hasta dahil edildi. Hastalar, 1 yıllık takipte restenoz varlığına göre gruplara ayrıldı. Restenoz, mitral kapak alanının <1,5 cm² olması olarak tanımlandı. İşlem başarısı, işlem sonunda mitral yetersizliğinin orta dereceden az olması ve transseptal ponksiyona bağlı komplikasyon gelişmemesi olarak tanımlandı. Restenozun ve işlem başarısının öngördürücülerini belirlemek amacıyla klinik, ekokardiyografik, işlemsel ve laboratuvar değişkenleri analiz edildi.

Bulgular: Restenoz 94 hastada (%17) görüldü. Tüm kohortun ortalama yaşı 47,81±12,29 yıl olup 467 hasta (%84,1) kadındı. Restenoz gelişen hastalarda işlem öncesi sistolik pulmoner arter basıncı, işlem sonrası transmitral gradiyent, işlem sonrası sistolik pulmoner arter basıncı ve işlem öncesi Wilkins skoru daha yüksekti. Çok değişkenli analizde yalnızca işlem öncesi Wilkins skoru restenozun bağımsız öngördürücüsü olarak kaldı (OR=1,907; %95 GA: 1,339–2,718; P < 0,001). Balon sonrası transmitral gradiyent ve işlem sonrası sol atriyal basıncın ≥12 mmHg olması işlem başarısı ile ilişkili bulundu. Periintervansiyonel transözofageal ekokardiyografi, restenoz veya işlem başarısı ile ilişkili değildi.

Sonuç: Romatizmal mitral darlığı nedeniyle perkütan mitral balon valvüloplasti uygulanan hastalarda işlem öncesi Wilkins skoru, 1 yıllık restenozun tek bağımsız öngördürücüsüydü. Rutin periintervansiyonel transözofageal ekokardiyografi, işlem başarısını veya uzun dönem restenoz oranlarını anlamlı ölçüde etkilemedi. Bu bulgular, uygun şekilde seçilmiş hastalarda perkütan mitral balon valvüloplastinin rutin periintervansiyonel transözofageal ekokardiyografi olmaksızın, transtorasik ekokardiyografi rehberliğinde güvenli ve etkili bir şekilde uygulanabileceğini düşündürmektedir.

Anahtar Kelimeler: Ekokardiyografi, mitral kapak, restenoz.