SGLT2 Tedavisi Alan Kalp Yetersizliğinde Keşifsel Bir Demir İndeks Skorunun Gözlenen NT-proBNP Seyri ve Daha Geniş Bir Kohortta Klinik Sonuçlarla İlişkisi

Amaç: Kalp yetersizliğinde demirle ilişkili risk çok boyutludur; ancak rutin değerlendirme hâlen büyük ölçüde tek laboratuvar temelli tanımlara dayanmaktadır. Bu çalışmada, keşifsel bir bileşik Demir İndeks Skoru’nun SGLT2 inhibitörü tedavisi sonrasında gözlenen rutin bakım NT-proBNP seyri ve daha geniş, skoru tam olan bir kohortta olumsuz klinik sonuçlarla ilişkili olup olmadığı değerlendirildi.
Yöntem: Bu retrospektif gerçek yaşam kohort çalışmasında iç içe geçmiş bir analitik tasarım kullanıldı. Birincil biyobelirteç analizi, başlangıç ve takip NT-proBNP ölçümleri eşleşmiş ve skor bileşenleri tam olan nihai SGLT2 tedavili kohortu içerdi (n=238). Destekleyici klinik analiz, SGLT2 kullanımından bağımsız olarak daha geniş, skoru tam olan bir kohortu içerdi (n=472). Kohort ağırlıklı olarak düşük ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği olan hastalardan oluşuyordu. Demir İndeks Skoru; transferrin satürasyonu <%20, hemoglobin <12 g/dL, ferritin <100 ng/mL, albümin <3,5 g/dL ve eritrosit dağılım genişliği >%14,5 için 1’er puan verilerek oluşturuldu. Birincil sonlanım noktası, başlangıçtan tedavi altında kaydedilen en düşük değere kadar log-dönüştürülmüş NT-proBNP değişimiydi. İkincil analizlerde NT-proBNP yanıtı, kalp yetersizliği nedeniyle hastaneye yatış ve keşifsel tüm nedenlere bağlı mortalite incelendi.
Bulgular: Nihai SGLT2 tedavili biyobelirteç kohortunda, düzeltilmiş ordinal skor daha olumsuz delta log NT-proBNP yönünde bir tahmin gösterdi; ancak konvansiyonel istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı (beta 0,15, %95 GA -0,00 ile 0,30; P=0,054). Yüksek risk grubu, düşük risk grubuna kıyasla daha güçlü keşifsel bir olumsuz sinyal gösterdi (beta 1,00, %95 GA 0,40 ile 1,59; P<0,001). NT-proBNP yanıt durumu skor yükü ile bağımsız olarak ilişkili değildi. Daha geniş, skoru tam olan kohortta daha yüksek skor yükü, düzeltilmemiş analizde kalp yetersizliği nedeniyle hastaneye yatış ile ilişkiliydi; ancak bu ilişki düzeltme sonrasında zayıfladı (tehlike oranı 1,04, %95 GA 0,85 ile 1,27; P=0,690). Tüm nedenlere bağlı mortalite analizleri, yalnızca 21 ölüm gerçekleştiği için keşifsel olarak yorumlandı.
Sonuç: Daha yüksek bir keşifsel Demir İndeks Skoru, SGLT2 tedavisi alan ve ağırlıklı olarak düşük ejeksiyon fraksiyonlu kalp yetersizliği bulunan hastalardan oluşan kohortta daha olumsuz gözlenen NT-proBNP seyri yönünde hipotez oluşturucu bir sinyal gösterdi. Daha geniş kohort analizleri destekleyici ancak daha az kararlı klinik sonuç sinyalleri gösterdi.

Anahtar Kelimeler: Biyobelirteçler, kalp yetersizliği, demir eksikliği, natriüretik peptitler, sodyum-glukoz kotransporter 2 inhibitörleri.