Turk Kardiyol Dern Ars. Baskıdaki Makaleler: TKDA-65755 | DOI: 10.5543/tkda.2026.65755
Perkütan Mitral Balon Valvüloplastisi Sonrası Restenoz ile Sistemik İnflamatuvar İndeksler ve CRP/Albümin Oranının İlişkisi: Gözlemsel Bir Kohort Çalışması
Cemre Turgul1, Fuat Polat2, Aigul Zhusupova3, Ali Doğan3, Ramazan Topsakal3, Cuma Süleymanoğlu41Kardiyoloji Kliniği, Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Kayseri, Türkiye
2Kardiyoloji Anabilim Dalı, Dr. Siyami Ersek Göğüs ve Kalp Damar Cerrahisi Eğitim ve Araştırma Hastanesi, İstanbul, Türkiye
3Kardiyoloji Anabilim Dalı, Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi, Kayseri, Türkiye
4Kardiyoloji Kliniği, Osmaniye Devlet Hastanesi, Osmaniye, Türkiye
Amaç: Perkütan mitral balon valvüloplastisi (PMBV), uygun romatizmal mitral darlığı hastalarında tercih edilen tedavi yöntemidir; ancak restenoz klinik önemini korumaktadır. Bu çalışmada, işlem öncesi inflamatuvar indekslerin PMBV sonrası restenoz ile ilişkisi araştırıldı.
Yöntem: Başarılı PMBV uygulanan ardışık 141 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. İşlem öncesi nötrofil/lenfosit oranı (NLR), trombosit/lenfosit oranı (PLR), monosit/lenfosit oranı (MLR), sistemik immün-inflamasyon indeksi (SII), sistemik inflamatuvar yanıt indeksi (SIRI), C-reaktif protein (CRP), CRP/albümin oranı (CAR) ve serum ürik asit düzeyleri değerlendirildi. Restenoz, takip sırasında mitral kapak alanının (MVA) <1,5 cm² olması olarak tanımlandı. Birincil analizlerde Kaplan–Meier ve Cox regresyon yöntemleri kullanıldı. İkincil analiz olarak 1.000 yinelemeli bootstrap ile iç doğrulama yapılan lojistik regresyon uygulandı. Çok değişkenli modeller, Wilkins skoru ve ilgili klinik kovaryatlara göre düzeltildi.
Bulgular: Ortanca 36 aylık takip süresinde (IQR, 28–44 ay) 33 hastada (%23,4) restenoz gelişti. PLR, MLR, CAR ve ürik asit düzeyleri, FDR düzeltmesi sonrasında restenoz gelişen hastalarda daha yüksekti (tüm q<0,05). Çok değişkenli Cox analizinde restenozun tek bağımsız öngördürücüsü Wilkins skoru idi (HR, 2,14; %95 GA, 1,43–3,20; P < 0,001). CAR (HR, 1,18; %95 GA, 0,94–1,49; P = 0,16) ve ürik asit (HR, 1,09; %95 GA, 0,91–1,30; P = 0,34) restenoz ile bağımsız olarak ilişkili değildi. CAR için AUC 0,71 (%95 GA, 0,61–0,81) olarak bulundu. CAR'ın Wilkins skoruna eklenmesi ayırt ediciliği anlamlı olarak artırmadı (ΔAUC=0,02; NRI=0,11, P = 0,26; IDI=0,019, P = 0,11).
Sonuç: Wilkins skoru, PMBV sonrası restenozun tek bağımsız öngördürücüsüydü. CAR ve ürik asit, düzeltilmemiş analizlerde restenoz ile ilişkili olsa da bağımsız veya ek prognostik değer sağlamadı.
Anahtar Kelimeler: Cox regresyon analizi, CRP/albümin oranı, inflamatuvar indeksler, Kaplan–Meier, mitral darlığı, perkütan mitral balon valvüloplastisi, restenoz, Wilkins skoru.
Sorumlu Yazar: Fuat Polat
Makale Dili: İngilizce