PKG’de Kontrasta Bağlı Nefropatiye Karşı SGLT2 İnhibitörleri ve ACEi/ARB’lerin Additif Renoprotektif Etkisi: Prospektif Gözlemsel Bir Çalışma

Amaç: Kontrasta bağlı nefropati (CIN), perkütan koroner girişimin (PKG) sık görülen bir komplikasyonudur. Sodyum-glukoz kotransporter-2 inhibitörlerinin (SGLT2i) renoprotektif etkileri bulunmakla birlikte, kronik SGLT2i tedavisinin CIN’nin önlenmesindeki rolüne, özellikle renin–anjiyotensin sistemi (RAS) blokajıyla birlikte kullanıldığında, ilişkin veriler sınırlıdır.
Yöntem: Bu prospektif kohort çalışmasına, Ağustos 2024 ile Aralık 2025 tarihleri arasında PKG uygulanan 126 SGLT2i kullanıcısı ve 123 SGLT2i kullanmayan hasta olmak üzere toplam 249 hasta dahil edildi. İşlemlerde düşük osmolariteli non-iyonik kontrast maddeler kullanıldı. CIN, kontrast maruziyetinden sonraki 48 saat içinde serum kreatinin düzeyinde ≥0,5 mg/dL veya başlangıç değerine göre ≥%25 artış olarak tanımlandı; bu tanım, daha geç pik yapan olguların gözden kaçmasına neden olmuş olabilir. Yalnızca 29 CIN olayı görülmesi nedeniyle prediktörler Firth’in penalize regresyon yöntemi kullanılarak belirlendi. Duyarlılık analizleri, ters tedavi olasılığı ağırlıklandırması (IPTW) ve KDIGO akut böbrek hasarı kriterleri kullanılarak gerçekleştirildi. SGLT2i ve ACEi/ARB kullanımı arasındaki etkileşim, CIN için penalize regresyon, ΔKr ve ΔeGFR için ise faktöriyel varyans analizi kullanılarak test edildi.
Bulgular: SGLT2i kullanıcılarında diyabet ve kalp yetmezliği oranlarının daha yüksek olmasına rağmen, CIN insidansı bu grupta daha düşüktü (%7,1’e karşı %16,3; p=0,025). Ayrıca, ΔKr artışı (0,05’e karşı 0,08 mg/dL; p<0,001) ve ΔeGFR düşüşü (−3,30’a karşı −5,20 mL/dk/1,73 m²; p=0,009) daha azdı. Penalize regresyon analizi, SGLT2i kullanımının (OR 0,39; %95 GA 0,16–0,91) ve ACEi/ARB kullanımının (OR 0,17; %95 GA 0,06–0,41) bağımsız koruyucu ilişkilerini doğruladı. IPTW analizi, tüm standartlaştırılmış ortalama farkları <0,05 olmak üzere, tutarlı tahminler sağladı (sırasıyla OR 0,30 ve 0,12). Bulgular, KDIGO kriterleri uygulandığında da tutarlıydı ve koruyucu etkiler kronik böbrek hastalığı (KBH) bulunan hastalarda en belirgindi. ACEi/ARB kullanımıyla ilişkili daha güçlü etki, faydalı aralıkta bulunan 16,9–17,6 mL/kg’lık hidrasyon hacimleriyle ilişkili olabilir.
Sonuç: Kronik SGLT2i tedavisi, daha düşük CIN insidansı ve PKG sonrasında renal fonksiyon kaybının azalmasıyla ilişkiliydi. Eşzamanlı ACEi/ARB kullanımı, özellikle KBH bulunan hastalarda additif ve bağımsız koruma sağladı. Bu bulgular, kontrast maruziyeti sırasında SGLT2i tedavisinin sürdürülmesini desteklemektedir; ancak gözlemsel tasarım ve olay sayısının az olması nedeniyle nedenselliğin ortaya konulması için randomize kontrollü çalışmalara ihtiyaç vardır.

Anahtar Kelimeler: ACE inhibitörleri, kontrasta bağlı nefropati, perkütan koroner girişim, renoproteksiyon, SGLT2 inhibitörleri.