Turk Kardiyol Dern Ars. Baskıdaki Makaleler: TKDA-58775 | DOI: 10.5543/tkda.2026.58775
Kronik Total Oklüzyonlu Hastalarda Intermountain Risk Skoru ile Anjiyografik Koroner Kollateral Gelişimi Arasındaki İlişki
Adem Aktan1, Raif Kılıç1, Tuncay Güzel2, Burhan Aslan3, Ali Evsen4, Mehmet Kış5, Mehmet Sait Coşkun6, Muhammed Raşit Tanırcan7, Mehmet Zülküf Karahan11Kardiyoloji Anabilim Dalı, Mardin Artuklu Üniversitesi Tıp Fakültesi, Mardin, Türkiye
2Kardiyoloji Kliniği, Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Gazi Yaşargil Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Diyarbakır, Türkiye
3Kardiyoloji Bölümü, Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Bursa Şehir Hastanesi, Bursa, Türkiye
4Kardiyoloji Kliniği, Dağkapı Devlet Hastanesi, Diyarbakır, Türkiye
5Kardiyoloji Anabilim Dalı, Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi, İzmir, Türkiye
6Kardiyoloji Kliniği, Ergani Devlet Hastanesi, Diyarbakır, Türkiye
7Kardiyoloji Bölümü, Mardin Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Mardin, Türkiye
Amaç: Koroner kronik total oklüzyonlu (KTO) hastalarda Intermountain Risk Skoru (IMRS) ile koroner kollateral gelişimi arasındaki ilişkiyi ve IMRS’nin yetersiz kollateral gelişimini öngörmedeki performansını değerlendirmektir.
Yöntem: Anjiyografik olarak KTO saptanan 342 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Kollateral durum, Rentrop 0–1 yetersiz kollateral gelişimi ve Rentrop 2–3 iyi kollateral gelişimi olarak sınıflandırıldı. Kollateral gelişimi ile ilişkili faktörler lojistik regresyon analizi ile incelendi. IMRS’nin yetersiz kollateral gelişimini ayırt etme performansı ROC analizi ile değerlendirildi.
Bulgular: Yetersiz kollateral gelişimi 157 hastada (%45,9) saptandı. Ortalama IMRS, yetersiz kollateral grubunda iyi kollateral grubuna göre daha yüksekti (12,53±2,88’e karşı 11,02±2,54; p<0,001). Yetersiz kollateral gelişimi oranları düşük, orta ve yüksek risk kategorilerinde sırasıyla %27,0, %52,1 ve %65,5 idi (eğilim için p<0,001). Çok değişkenli düzeltme sonrasında, yüksek IMRS iyi kollateral gelişimi olasılığındaki azalma ile bağımsız olarak ilişkiliydi (OR, 0,83; %95 GA, 0,76–0,90; p<0,001). IMRS, yetersiz kollateral gelişimini ayırt etmede orta düzeyde performans gösterdi (AUC, 0,650; %95 GA, 0,592–0,709). ≥12,5 eşik değeri için duyarlılık %48,4, özgüllük ise %74,1 idi.
Sonuç: Yüksek IMRS, KTO hastalarında yetersiz koroner kollateral gelişimi ile bağımsız olarak ilişkiliydi. Tek başına kullanımını sınırlayan orta düzeydeki ayırt edici performansına rağmen IMRS, sistemik risk yükünün değerlendirilmesinde tamamlayıcı bir belirteç olarak kullanılabilir.
Anahtar Kelimeler: Kronik total oklüzyon, koroner kollateral dolaşım, Intermountain Risk Skoru, Rentrop sınıflaması, risk değerlendirmesi.
Sorumlu Yazar: Adem Aktan
Makale Dili: İngilizce