ST-segment yükselmeli miyokart enfarktüsü bulunan hastalarda SYNTAX Skoru II ile elektrokardiyografik no-reflow arasındaki ilişki

Amaç: Bu çalışma, ST-segment yükselmeli miyokart enfarktüsü (STEMİ) bulunan hastalarda SYNTAX skoru II (SS-II) ile elektrokardiyografide no-reflow arasındaki ilişkiyi ve iki skorun hastane içi ciddi istenmeyen kardiyovasküler olayların (MACE) belirlenmesinde doğruluğunun incelenmesi amacıyla yapıldı.
Yöntemler: Bu çalışmaya primer perkütan koroner girişim (pPCI) uygulanmış toplam 126 ardışık STEMİ’li hasta alındı. SS-II anjiyografik ve temel hasta klinik özellikleri kullanılarak elde edildi. PPCİ’den önce ölçülen ve pPCİ sonrası yaklaşık 60 dakika sonra saptanan ST segment yüksekliklerinin toplamındaki fark ST-segment çözünürlüğü (ΣSTR) toplamı olarak yorumlanmıştır. MACE, kardiyovasküler araştırmalarda sıklıkla kullanılan bir kompozit son noktadır ve genellikle güvenilirliği ve etkinliği yansıtan uç noktaları içerir. ΣSTR <%50 inkomplet ΣSTR (no-reflow, n=44) olarak tanımlanırken, ΣSTR ≥%50 tam ΣSTR (normal-flow, n=82) olarak tanımlandı.
Bulgular: SS-II, no-reflow grubunda anlamlı derecede yüksekti (p<0.001). SS-II ve no-reflow bulguları MACE ile ilişkiliydi. Lojistik regresyon analizinde hastane içi MACE için SS-II (Odds oranı [OO]: 1.169, %95 Güven aralığı [GA]: 1.084–1.260, p<0.001) ve ΣSTR’nin (OO: 0.764, %95 GA: 0.632–0.924, p=0.006) anlamlı öngördürücü değerleri gösterildi.
Sonuç: Elektrokardiyografi ile değerlendirilen no-reflow, SS-II ile anlamlı şekilde ilişkiliydi. STEMİ’li hastalarda, SS-II ve no-reflow (inkomplet ΣSTR), hastane içi MACE için önemli öngörücü faktörler olabilir.

Anahtar Kelimeler: Majör olumsuz kardiyovasküler olaylar, ST-segment yükselmeli miyokart enfarktüsü; SYNTAX skor II.